اين روايت دليل بر جواز قطع « 19 » بر وقف كافى است زيرا وقف روى كلمهء « شهيدا » وقف تام نيست ، بلكه به اعتبار معنى به ما بعد خود تعلق دارد زيرا معنى اين است كه حال مردم چگونه خواهد بود و در موقعى كه چنين كارى صورت تحقق پذيرد « يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً » « 20 » كسانى كه كافر شدند و به رسول خدا عصيان ورزيدند دوست مىدارند كاش كه زمين براى آنان برابر مىشد « زيرا نمىتوانند از خداى تعالى داستانى از قبايح اعمال خود » را پنهان كنند . ملاحظه مىكنيم كه ما بعد « شهيدا » به ماقبل آن مرتبط است و وقف تام روى « حديثا » است به دليل اينكه نهايت داستان بوده و در آخر آيه دوم قرار گرفته است .

--> ( 19 ) - قطع عبارت مىباشد از اينكه قرائت را ادامه ندهند و به كار ديگرى مشغول شوند ولى پس از وقف در قسمتى از آيه ، قرائت ادامه مىيابد . ( 20 ) - آيه 42 سوره نساء / 4 ، با توجه به آيات قرآن و تفاسير مربوطه حيوانات نيز در روز قيامت محشور مىشوند « وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ آيه 5 سوره تكوير / 81 » ولى پس از آن تبديل به خاك مىشوند . كفار با ديدن اين جريان آرزو مىكنند اى كاش مثل حيوانات ، با خاك يكسان مىشدند و براى هميشه دچار عذاب نمىگشتند ، چنانچه آيه مورد بحث كتاب و آيه « وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً / 40 سوره نباء / 78 » به اين آرزو اشاره دارند .